Κονσταντέν Μπρανκούζι: «Δαναΐς», 1913
ΛΟΝΔΙΝΟ. Ο ρουμανικής καταγωγής Γάλλος Κονσταντέν Μπρανκούζι (1876-1957) είναι ένας από τους θεμελιωτές της μοντέρνας γλυπτικής και ένας από τους πρώτους που εισήγαγαν την αφαίρεση σε αυτή την τέχνη. Ως τις 23 Μαΐου η Tate Modern παρουσιάζει έκθεση με έργα αντιπροσωπευτικά όλης της καλλιτεχνικής διαδρομής του Μπρανκούζι. Στην έκθεση περιλαμβάνονται από το περίφημο Φιλί του 1907-08, έργο-σταθμό της μοντέρνας γλυπτικής, τη γλυκυτάτη Κοιμωμένη Μούσα (1909-10), το λαξευμένο αβγό και την Απαρχή του κόσμου, το οποίο υποβάλλει την ιδέα της γονιμότητας και τους πανάρχαιους μύθους για την προέλευση του Σύμπαντος, ως τις θλιμμένες μορφές των Δαναΐδων (1913) και το ποιητικό Πουλί στο διάστημα (1932-40), το οποίο είναι ένα λεπτεπίλεπτο φτερό πουλιού από χρωματιστό μάρμαρο. Στην έκθεση επίσης υπάρχουν και μερικά έργα του Μπρανκούζι σκαλισμένα σε ξύλο, καθώς και αρκετά γλυπτά του σε χαλκό. Γιος αγρότη, ο Μπρανκούζι αρχικά έμαθε την τέχνη του ξυλουργού και μετά έγινε λιθοξόος. Το 1898 γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Βουκουρέστι αλλά τελικά αποφάσισε, το 1910, να εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρίσι, όπου ο Αύγουστος Ροντέν τού πρότεινε να γίνει βοηθός του. Ο Μπρανκούζι όμως αρνήθηκε την προσφορά του μεγάλου Ροντέν και ακολούθησε τον δύσκολο αλλά δικό του δρόμο.